polpix.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
advertenties
Bookmark and Share

 
 
Niet gevonden wat je zocht?
Zoek verder met GOOGLE !
 
Aangepast zoeken
 
 
 

 


 
Laatste artikelen

Een krant die uitpakt met een taalfout, lekker vet op de voorpagina. Wat kan er beschamender zijn voor een hoofdredacteur?

Het West-Vlaams krantje  't Goed Nieuws slaagt erin om in het enige arikel dat de voorpagina rijk is (de rest is reclame), het geslacht van het onderwerp mis te gokken.

Gemeenteschool Koksijde maakt de grootste servet ter wereld!

Hopelijk is het wereldrecord nu niet ongeldig, want 'de servet' bestaat niet. Servet is immers onzijdig.

Arm, arm, Vlaanderen.

 

 

De Vlaamse krant (of wat daar moet voor doorgaan) Gazet Van Antwerpen heeft een rubriek die zich (zogezegd) richt tot de dames. Het onding kreeg de naam "She" toebedeeld, alsof er niet voldoende Nederlandse woorden bestaan.

Vandaag toont "She", in een verwijzing naar een artikel van de Vlaamse Story, nog maar eens hoe vrouwonvriendelijk het krantje eigenlijk wel is, want de vriendin van wielrenner Tom Boonen wordt doodleuk haar eigen identiteit ontnomen (Lore Van de Weyer) en ijskoud "Lore Boonen" genoemd. Nu ja, het wicht heeft eigenlijk niets te betekenen, tenzij dat ze dan toevallig nauwe fietsbanden heeft met een of andere Bekende Vlaming.

In het geval van juffrouw Van de Weyer is het gezegde "er voor spek en bo(o)nen bijlopen' meer dan ooit van toepassing...

Erg leuk wordt het pas wanneer we in het artikel ook nog eens een KEMEL van een taalfout aantreffen:

<< "Door met Tom samen te zijn ben ik onzekerder geworden. Ik kom vaak in een groep terecht waar ik niemand ken, als ik uit mijn natuurlijke habitat wordt gehaald, maakt me dat heel onzeker", aldus Lore Boonen in Story.>>

Ik wordT gehaald, dus, met DT!!! Waarschijnlijk is dat de nieuwste spelling. Watt ies fautloos sgreiven tog aarsmoeleik!

Wat kun je van een journalistje van HLN verwachten, wanneer die zich waagt aan "moeilijke woorden"? Dat-ie blundert, en dat deed-ie ook, toen hij een artikel aan de nieuwe Chromebook van Google mocht wijden.

De oen van dienst meende een lekker verouderde uitdrukking te moeten gebruiken in een artikel over een hoogtechnologisch nieuwigheidje -kwestie van wat contrast te creëren?-, maar scheurde er wel zijn broek aan, want dom als ie is schreef hij ze verkeerd.

Tip voor deze inktkoelie: als je dan toch per se een oubollige uitdrukking wilt gebruiken, schrijf ze dan tenminste correct: "in groten getale".

(bron: onzetaal.nl)

 

De Vlaamse krant Het Nieuwsblad maakt zichzelf nog maar eens belachelijk, door in een giftig artikel over een aangepaste foto in een Iraanse krant zelf een knoert van een taalfout te verwerken.

De Vlaamse taalbarbaren weten blijkbaar niet dat een van hun geliefde onderwerpen (het decolleté) volgens het woordenboek onzijdig is. Zielig hoor!

De Vlaamse kranten pakken vandaag allemaal uit met een artikel onder dezelfde kop:"Mexicaans meisje van negen bevallen van eerste kind".

Moeder worden op je negende? Dat is i.m.h.o. wel een krantenbericht waard. Ook al is het slechts haar 'eerste kind'. Gelukkig maar...

 

 De Vlaamse krant HLN is nu niet bepaald de meest vooraanstaande krant van Belgenland en het niveau van dit dagblad helt vaak vervaarlijk over naar riooljournalistiek. Behalve inhoud van bedenkelijk allooi, is ook de taal- en vakkennis van de reporters van dit blad niet meteen van hoogstaand niveau. Ook vandaag scoorde HLN weer met een artikel onder de kop "Moeder herkent echtgenoot en dochter niet meer na dramatisch geheugenverlies." Waarschijnlijk om meteen de toon te zetten, want de vrouw waarover dit artikel handelt, is -uiteraard- niet de moeder van haar echtgenoot. Dat zou -zelfs voor HLN- een té pikant verhaal zijn. De kop had dus beter geweest: 'Vrouw herkent echtgenoot en dochter niet meer na dramatisch geheugenverlies." En dat het geheugenverlies wel echt dramatisch moet zijn om je eigen vent en kind niet meer te herkennen is overduidelijk. We kunnen dus stellen dat 'Vrouw herkent echtgenoot en dochter niet meer na geheugenverlies' had kunnen volstaan. 

Laten we dan nu het proza van de dag een keer onder de loep nemen:

"Op een morgen in april 2005 ontwaakte Shawnda Rush (38) zonder enige tastbare herinnering aan het leven dat ze al dertig jaar geleid had." Mooie opener en al meteen vol in de roos: Shawnda Rush was in 2005 immers geen 38, maar slechts 30 jaar oud. (ja, echt waar: ik heb het via Google gecontroleerd) Nu is het vaak moeilijk om te blijven aanmodderen, maar de HLN-journaliste (of wat daar moet voor doorgaan) doet ook in de volgende zin een verdienstelijke poging, door het werkwoord 'wegvegen' te vervangen door het archaïsche 'wegvagen'. Het daarop volgende zinnetje stelt me wat teleur: geen fouten? Ha, maar dat wordt goedgemaakt in de slotzin van deze eerste, vette alinea: behalve de 'bevreemende' wereld, is het nog maar de vraag of Shawnda Rush in april 2005 al meedeed aan Facebook, dat pas in februari 2004 gelanceerd werd en dat toen bedoeld was voor high school students...

In de volgende alinea zit er een doordenkertje verstopt, nl. : "Dochtertje Shaylin was amper 19 maanden oud toen haar moeder overvallen werd door amnesie. Ze besefte niet onmiddellijk wat er aan de hand was en dacht dat het binnen enkele dagen wel weer in orde zou komen." Aangezien in de eerste zin 'Dochtertje Shaylin' het onderwerp van de zin uitmaakt, slaat de 'ze' in de daaropvolgende zin taalkundig gzien op dat dochtertje. Dat een kind van 19 maanden oud niet beseft wat er aan de hand is, lijkt me dan ook niet meer dan logisch: zelfs de HLN-journaliste heeft het nog altijd niet door...

En de onzin van HLN blijft maar duren: als je 'veelvuldig naar soaps' moet kijken om weer te leren praten, zou je beter wat logopedie gaan volgen. Als je via het huiswerk van je dochter opnieuw moet leren rekenen, wil dat zeggen dat je minstens vier jaar gewacht hebt om de draad van het rekenen weer op te nemen: het dochtertje was immers pas 19 maanden oud toen de amnesie zich voordeed. Ik denk niet dat kinderen van 19 maanden reeds leren rekenen, zelfs niet in de verre United States van Amerika...

Een ander pareltje van inktkoelie-intellect is dit: "Dat kwam van pas dertig jaar om niemandsland weer te reconstrueren." Je moet echt over diep verborgen talenten beschikken om zo'n on-zin uit je mouw te schudden!

Blijkbaar gaat het al een beetje beter nu, met de patient, alhoewel ze er nog rare gewoonten op na blijkt te houden. Zo zit Shawnda Rush tegenwoordig urenlang in een bijbel te lezen. Ach, wat maakt het uit, als je maar comfortabel zit bij het lezen ;-)

Om in de stijl van het artikel -of wat daar moet voor doorgaan- te blijven, had ik graag willen besluiten met:

De oorzaak van dit taalbarbarisme heeft men nog steeds niet achterhaald. Volgens PoPoL komt dergelijke vorm van taalarmoede uiterst zelden voor bij échte journalisten.

 

hieronder het volledige artikel uit HLN d.d. 27 januari 2013


"Oudste mens ter wereld overleden". Dat stond op 4 december laatstleden te lezen in de krant. Technisch gezien niet helemaal correct, want wie dood is kan niet meer als 'oudste mens' betiteld worden. Wat ze eigenlijk bedoelden was dat er een "nieuwe" oudste mens rondliep (of eerder: rondgereden werd) op deze aardkloot. Driewerf hoera voor deze nieuwe kampioen. Wel een beetje vreemd dat je zo oud moet worden om zo'n titel te bemachtigen, maar ja, dat zijn nu eenmaal de regels van het spel.

Besse Cooper had het tijdelijke nog maar net met het eeuwige verwisseld of een andere Amerikaanse - ene Guerri-Manfredini uit Iowa- kreeg het kroontje reeds toegemeten. De koning is dood, leve de nieuwe koning, als het ware. Maar die Guerri-Manfredini uit Iowa bleek de kwaadste nog niet: ze was niet van het egoïstische type en daarom gaf ze dat kroontje amper twee weken later weeral door, dit keer aan de Japanner Jirouemon Kimura, een snaak die geboren werd op 19 april 1897, twee weken na dat krasse oudje uit Iowa.

Die meneer Kimura heeft nu zijn tweede record te pakken: in 2011 werd hij al gekroond tot 'oudste man ter wereld'. Meestal houden de vrouwtjes het langer vol dan de mannetjes, en is er op die manier een kroontje voor allebei de geslachten, maar die ouwe Jirouemon moest natuurlijk weer eens roet in het eten strooien.

Ik kan me voorstellen dat er nu een aantal oudjes in de pijplijn zitten, klaar om ook hém van de troon te stoten. Die zitten te wachten tot Jirouemon zich verslikt in een stukje rauwe vis, of een graat naar binnen werkt. Want die Japanners worden zo oud omdat ze veel vis eten. Naar het schijnt. Maar dit terzijde, tenzij ook jij in aanmerking wil komen om de titel 'oudste mens' te pakken te krijgen: dan wordt het hoog tijd je dieet aan te passen, anders haal je het nooit.

En wat je verder dan moet doen om dat record op jouw naam te schrijven is wachten, wachten en nog eens wachten. Net zo lang tot er niemand nog ouder is dan jij en dan kom je vanzelf in de krant als "oudste mens te wereld". Makkelijk zat, toch?

 

Ze waren er razendsnel bij, van Guinness, om Jirouemon Kimura te vieren,
terwijl hij er verdorie meer dan 115 jaar heeft over gedaan om dat record te pakken te krijgen...



Norman Joseph Woodland, de man die mee de streepjescode uitvond, is niet meer. Hij overleed afgelopen weekend in New Jersey. De man, die leed aan Alzheimer, werd 91 jaar oud.

Het was in 1949 dat Woodland, samen met medestudent Bernard Silver, een patent indiende voor een code op basis van concentrische cirkels. Op deze manier wilden ze productie-informatie makkelijk aan de kassa gelezen laten worden.

Wat later bedacht hij een nieuwe code uit met streepjes. Die werkten hij en Silver verder uit. Het patent werd in 1952 uiteindelijk goedgekeurd. De technologie om streepjescodes met lasers te lezen werd pas twee decennia later op punt gesteld.

Vandaag zouden er naar schatting elke dag wereldwijd zo'n 5 miljard producten gescand worden dankzij de streepjescode.

 

De Panne, parel van de Belgische kust...

Hoewel gelegen in Vlaanderen, waar de (taal-)wetgeving het gebruik van het Nederlands in alle officiële functies verplicht, wordt er in De Panne niet zo nauw gekeken.


Zo presteerde Roland Florizoone het om zijn campagne voor de gemeenteraadsverkiezing ook in het Frans te voeren, op papier met briefhoofd van visie 2020 NVA.

 

Hoewel 'slechts' een kartelpartij, van de liberale VLD (waartoe Florizoone behoort) en de Vlaamsgezinde NVA, was partijvoorzitter Bart De Wever niet gelukkig toen ik hem onderstaand document toezond.

 

 

Maar dit voorval is slechts een tipje van de frankofone ijsberg die vervaarlijk ronddobbert in Vlaamse wateren.

 

Wat te denken van het volgende voorbeeld?

Wie vanuit Frankrijk via de E40 België in De Panne (Adinkerke) binnen rijdt, wordt daar verwelkomt met een hele resem borden.

Een eerste bord duidt aan waar je je op Belgische wegen aan moet houden.

 

Wat verder klauwt de 'fiere Vlaamse Leeuw' je tegemoet.

 

Vervolgens heten de West-Vlamingen je hartelijk welkom.

 

Ha, de afrit Adinkerke lokt reeds, nog slechts 1500 meter en we zijn bij Plopsaland!

 

Nog eens 700 meter verderop is Plopsaland reeds aangegeven.

Maar, oei, wat betekent dat oranje verkeersbord daar in de verte,

er zal tog geen omlegging zijn, hoop ik?

 

Neen, gelukkig maar, 't is een 'Déviation'.

 

Et pour les Flamands la même chose....

 

 

 

 


 

Nieuw Antwerps werkwoord: "houen"

 
De Vlaamse krant "Gazet van Antwerpen" pakt vandaag uit  met een Nederlandstalige primeur, er wordt namelijk een splinternieuw werkwoord voorgesteld:
 
 
 
"Sigmaplan hout voeten droog rond Grote Nete" kopt de Antwerpse krant. HOUT? Is dat een vervoeging van het werkwoord houen? In de kromme veronderstelling dat 'hou' de stam is (zoals in 'ik hou van Gazet van Antwerpen' ) moet het werkwoord wel hou-en zijn, moeten ze bij de Frut gedacht hebben.

Wie nu denkt dat het enkel maar in dit kleine kopje mis liep, die zal zijn mening moeten herzien bij het aanschouwen van het gehele artikel. (zie onder)
 
Goe bezig Gazet, goe bezig...
 
ik hou, jij hout... 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl